Rekowski Jan

Jan Rekowski, postać naznaczona cieniem miejskich zaułków, często widywany był w pobliżu posterunków policji, niczym duch przeszłości. Jego wzrok, zawsze czujny, zdradzał lata spędzone na obserwacji ludzkich dramatów, a zmarszczki na twarzy rysowały mapę trudnych decyzji. Mówiono, że znał każdy sekret policyjnych akt, każdy niewyjaśniony incydent, każdy szept z komisariatu. Był chodzącą encyklopedią spraw, które oficjalnie nigdy nie ujrzały światła dziennego, cichym świadkiem sprawiedliwości i jej braku.