Retkowski Przemysław

Przemysław Retkowski, postać z cienia, rzadko opuszczał biblioteczne korytarze, gdzie jego obecność była niczym szept starej księgi. Mężczyzna o kruchej posturze i oczach pełnych nieodgadnionej mądrości, spędzał dni na analizowaniu zwojów, poszukując ukrytych wzorów w dawnych tekstach, przekonany o istnieniu tajemnej wiedzy. Jego dłonie, naznaczone atramentem i kurzem, delikatnie muskały pergamin, a każdy ruch zdradzał głęboką obsesję na punkcie zaginionych cywilizacji, które, jak wierzył, pozostawiły po sobie klucz do zrozumienia wszechświata. Przemysław Retkowski, choć samotny, był nieustraszonym poszukiwaczem prawdy, gotowym podążać za nią nawet na kraniec świata, w głąb nieznanych tajemnic.