Robakowski Tomasz

Pani Zofia, skromna zielarka, mieszkała na skraju lasu, gdzie zbierała zioła, korzenie, znając ich właściwości, sekrety. Jej dłonie, spracowane, ale delikatne, potrafiły przygotować eliksiry, które leczyły, koiły. W jej małej chatce unosił się zapach suszonych ziół, mądrości, spokoju. Ludzie z daleka przybywali po jej rady, po pomoc, po nadzieję. Mówiono o niej z szacunkiem, o jej niezwykłej intuicji, o zdolnościach. Robakowski Tomasz, poszukujący dawnych receptur, pragnął się z nią spotkać, by poznać jej wiedzę, zrozumieć naturę, odnaleźć dawne ziołowe przepisy, by ulżyć cierpieniu chorej siostry.

P*** Z***** s****** z******** m******** n* s***** l**** g**** z******* z***** k******** z***** i** w*********** s******* J** d****** s********** a** d********* p******** p********** e******** k**** l******* k***** W j** m**** c***** u***** s** z***** s******** z**** m******** s******* L***** z d****...