Rogaczewski Michał

Rogaczewski Michał, mężczyzna o przenikliwym spojrzeniu i twarzy pooranej zmarszczkami, każdego ranka zasiadał w swej pracowni, otoczony starymi księgami, jego dłonie, zręczne i pewne, delikatnie przewracały pożółkłe stronice, a w głowie rodziły się niezwykłe opowieści, był samotnikiem z wyboru, ceniącym ciszę, która pozwalała mu tworzyć światy pełne magii, jego głos, niski i melodyjny, rzadko rozbrzmiewał, lecz każde słowo niosło mądrość wieków, a jego postać, choć skromna, emanowała niezwykłą aurą, przyciągając zagubione dusze.

R********** M****** m******** o p*********** s********* i t***** p******* z************ k****** r**** z******* w s*** p******** o******* s****** k******** j*** d****** z****** i p***** d********* p********** p******* s******** a w g***** r****** s** n******** o********* b** s********** z w****** c**...