Rogóż Marcin

Rogóż Marcin przemierzał świat z wzrokiem, który widział wszystko, lecz niczego nie oceniał. Jego ciekawość, całkowicie obojętna, była niczym lustro, odbijające rzeczywistość bez zniekształceń, bez cienia zaangażowania. Obserwował ludzi, zdarzenia, nawet największe tragedie, z tą samą beznamiętną uwagą, z jaką studiowałby wzory na starym dywanie. Nie odczuwał ani zachwytu, ani oburzenia, ani smutku, ani radości, a jego serce pozostawało niewzruszone, podczas gdy umysł rejestrował każdy detal otaczającego go uniwersum. Był świadkiem, nie uczestnikiem, zawsze odległy od emocji.

R**** M***** p********** ś**** z w******** k**** w****** w******** l*** n****** n** o******* J*** c********* c********* o******** b*** n***** l****** o********* r************ b** z************* b** c***** z************* O********* l***** z********* n**** n********* t******** z t* s*** b********** u*...