Rosa Piotr

Rosa Piotr, postać o posturze naznaczonej latami, zwykle nosił stary, wyblakły kapelusz, który zdawał się być częścią jego duszy, a jego zmęczone, lecz bystre oczy widziały wiele. Mieszkał samotnie w małej chatce na skraju lasu, gdzie cenił sobie ciszę, przerywaną jedynie szumem wiatru, oraz własnym, charakterystycznym westchnieniem, często brzmiącym jak "Oj oj oj". Był obserwatorem świata, cichym świadkiem przemijających epok, a jego serce, mimo samotności, przepełniała niezwykła dobroć, którą rzadko okazywał. Pamiętał dawne opowieści, zapomniane melodie, a także smaki minionych dni, zawsze z nutą nostalgii.

R*** P***** p***** o p******* n********** l****** z***** n**** s***** w******* k******** k**** z***** s** b** c****** j*** d***** a j*** z******** l*** b***** o*** w******* w***** M******* s******* w m**** c***** n* s***** l**** g**** c**** s**** c***** p********* j****** s***** w****** o*** w******...