Rosiek Grzegorz

Rosiek Grzegorz, samotnik z wyboru, przemierzał świat z niezmienną powagą, jego twarz, naznaczona zmarszczkami czasu, zdradzała wiele przeżytych historii, a oczy, głębokie niczym studnie, skrywały niewysłowiony smutek, włosy, siwe na skroniach, opadały na jego ramiona, nadając mu wygląd mędrca, zawsze nosił ze sobą stary, skórzany plecak, pełen tajemniczych map i zapisków, jego kroki, ciche i pewne, prowadziły go przez bezdroża, gdzie szukał zapomnienia, a może prawdy, Rosiek Grzegorz, postać zagadkowa, wzbudzał jednocześnie respekt i ciekawość, choć rzadko mówił, jego obecność była zawsze odczuwalna, niczym cień dawnych legend.

R***** G******** s******* z w****** p********** ś**** z n********* p****** j*** t***** n********* z*********** c***** z******** w**** p********* h******** a o**** g******* n***** s******* s******* n************ s****** w***** s*** n* s********* o****** n* j*** r******* n****** m* w***** m****** z***...