Rówiński Krystian

Rówiński Krystian, postać o oczach pełnych zmęczenia, rzadko patrzył wprost na ludzi, zawsze otaczała go aura niezrozumienia. Szeptano o jego dawnej nieobecności na ważnych badaniach, co wzmacniało jego reputację samotnika, człowieka poza systemem. Jego kroki były ciche, niemal nieobecne, a ramiona zawsze lekko zgarbione, jakby nosił na sobie niewidzialny ciężar. Miał w sobie coś z dawnego stróża, który widział zbyt wiele, słyszał zbyt wiele, a teraz po prostu trwał, obserwując świat z dystansu, z cichą rezygnacją, z głęboką melancholią.

R******* K******** p***** o o***** p****** z********* r***** p****** w***** n* l***** z***** o******* g* a*** n************** S******* o j*** d***** n*********** n* w****** b********* c* w********* j*** r******** s********* c******** p*** s******** J*** k**** b*** c***** n***** n********* a r****** ...