Rudnicki Szymon

Szymon Rudnicki, postać enigmatyczna, skrywa w spojrzeniu melancholię, niesprecyzowaną nostalgię, być może za światem utraconym, światem, którego nigdy nie poznał. Jego ruchy są powolne, przemyślane, jakby każdy krok niósł ze sobą ciężar wspomnień, wspomnień niekoniecznie własnych, lecz raczej echa przeszłości, które go nawiedzają. Ubrany zawsze w stonowane barwy, szarości i brązy, wtapia się w tło, staje się niemal niewidzialny, choć jego obecność jest wyczuwalna, jak subtelny dreszcz na skórze, zapowiedź czegoś nieokreślonego, czegoś, co ma nadejść, bez konkretnej przyczyny.

S***** R******** p***** e************ s***** w s********* m*********** n************** n********* b** m*** z* ś****** u********* ś******* k****** n**** n** p****** J*** r**** s* p******* p*********** j**** k**** k*** n**** z* s*** c***** w********* w******** n************ w******** l*** r***** e*** ...