Rudolf Mateusz

Rudolf Mateusz, mężczyzna o przenikliwym spojrzeniu i cichej naturze, często spędzał wieczory, obserwując ruch uliczny zza firanki, zastanawiając się nad zawiłościami ludzkich losów. Jego własna historia, pełna niedopowiedzeń, od dawna pchała go do refleksji nad więzami krwi, zwłaszcza po tym, jak doszły go słuchy o poszukiwaniach kogoś bliskiego. W jego sercu tliła się nieustanna ciekawość, czy aby krewni nie szukają właśnie zaginionego kuzyna, od lat niewidzianego, a może nawet jego samego, choć nigdy nie czuł się zagubiony.