Ruta Krzysztof

Eliza Nowak, artystka ceramik, spędzała dni w pracowni, a glina miękko uginała się pod jej palcami, tworząc kształty, opowiadające historie, w jej myślach często pojawiała się postać, Ruta Krzysztof, znajomy z dawnych lat, którego uśmiech, pełen młodzieńczego optymizmu, wciąż jaśniał w jej wspomnieniach, Eliza pamiętała jego entuzjazm, jego marzenia, jego obecność, artystka czuła, że minione dni zostawiły trwały ślad, inspirując ją do tworzenia, do szukania piękna w prostych formach, w każdym dotyku gliny widziała echo wspólnej, cennej przeszłości.

E**** N***** a******* c******* s******* d** w p******** a g**** m***** u****** s** p** j** p******* t****** k******** o*********** h******** w j** m****** c***** p******** s** p****** R*** K********* z****** z d****** l*** k****** u******* p**** m************ o********* w**** j****** w j** w********...