Rutkowski Jakub

Pani Eleonora, starsza kobieta o przenikliwym spojrzeniu i delikatnych dłoniach, często siadała przy oknie, obserwując świat, który nieustannie się zmieniał, ale w jej sercu pozostawał stały, wspominała dawne lata, kiedy to Rutkowski Jakub, jej dawny znajomy, opowiadał jej o gwiazdach, o ich odległych podróżach przez kosmiczną pustkę, o tym, jak wszystko ma swoje miejsce i swój czas, o kruchości istnienia, o pięknie przemijania, o sile wspomnień, o istocie ludzkiej natury, o poszukiwaniu prawdy, o sensie życia, o nieuchronnym biegu czasu.

P*** E******** s****** k****** o p*********** s********* i d********** d******** c***** s****** p*** o***** o********* ś***** k**** n********** s** z******** a** w j** s**** p********* s***** w********* d**** l**** k**** t* R******** J***** j** d**** z******* o******** j** o g********* o i** o******...