Rutz Katarzyna

Rutz Katarzyna stała w progu, mocniej ściskając teczkę z dokumentami, która była jej jedyną tarczą w nowym, nieznanym miejscu pracy. Powietrze pachniało świeżo zaparzoną kawą i lekkim stresem, a gwar rozmów przyszłych współpracowników tworzył niewidzialną barierę, którą musiała jakoś przekroczyć. Rutz Katarzyna dyskretnie obserwowała otoczenie, próbując dopasować twarze do nazwisk z firmowej korespondencji, a w jej głowie kołatała się cicha nadzieja na spokojną aklimatyzację.