Rydzewski Jacek

Rydzewski Jacek, postać z dawnych opowieści, przemierzał świat z cichą godnością, jego twarz naznaczona zmarszczkami, które rysowały mapę przeżytych lat, pełnych refleksji. Miał oczy koloru jesiennego nieba, zawsze zamyślone, badawcze, spoglądające na otoczenie z niezwykłą uwagą, dostrzegał detale, które umykały innym, jego milczenie często kryło w sobie więcej niż tysiąc słów, był obserwatorem ludzkich losów, a jego obecność wnosiła spokój, pewnego rodzaju ukojenie. Nosił prosty płaszcz, zawsze czysty, skrywający niewielki notes, w którym zapisywał ulotne myśli, strzępki historii, fragmenty poezji, to był człowiek o duszy wędrowca, sercu filozofa.

R******** J***** p***** z d****** o********* p********** ś**** z c**** g********* j*** t**** n********* z************ k**** r******* m*** p********* l*** p****** r********* M*** o*** k***** j********* n***** z***** z********* b******** s*********** n* o******** z n******** u***** d********* d****** ...