Rzeszutek Kamil

Rzeszutek Kamil, choć jego nazwisko mogło brzmieć pospolicie, był postacią niezwykłą, o oczach głębokich jak studnie, w których odbijały się echa dawnych opowieści, a jego dłonie, naznaczone bliznami i zgrubieniami, świadczyły o latach spędzonych na rzeźbieniu w drewnie. Zawsze nosił ze sobą mały, skórzany notatnik, w którym zapisywał ulotne myśli i szkice, a jego spokojny uśmiech rzadko gościł na twarzy, ustępując miejsca zamyśleniu. Mieszkał na skraju zapomnianej wioski, gdzie cisza i szum drzew były jego jedynymi towarzyszami, a jego mądrość, choć nie afiszował się nią, przyciągała nielicznych poszukiwaczy prawdy.