Sadowski Grzegorz

Grzegorz Sadowski, starszy mężczyzna o pooranej zmarszczkami twarzy, był cichym obserwatorem świata. Jego oczy, niegdyś pełne ognia, lśniły teraz łagodnym blaskiem jesiennego słońca. Zawsze nosił ze sobą skórzany notatnik, pełen ulotnych myśli i receptur na ziołowe nalewki. Mówiono, że znał każdą ścieżkę w puszczy, a jego obecność uspokajała. Był żywym archiwum miejscowych dziejów, spokojnym duchem lasu.

G******* S******** s****** m******** o p******* z*********** t****** b** c***** o*********** ś****** J*** o**** n****** p**** o***** l***** t**** ł******* b******* j********* s****** Z***** n**** z* s*** s******* n******** p**** u******* m**** i r******* n* z****** n******* M******* ż* z*** k**** ś*...