Sankowski Maciej

Maciej Sankowski, mężczyzna o przenikliwym spojrzeniu, budził respekt, choć starał się tego unikać, w jego ruchach widać było pewną rezerwę, wynikającą zapewne z doświadczeń, które go ukształtowały. Spokojny ton głosu, przerywany krótkimi pauzami, zdradzał skrywaną inteligencję, a starannie dobrane słowa, świadczyły o rozwadze, charakterystycznej dla osób, które wiele widziały. Jego postawa, wyprostowana, lecz nie sztywna, emanowała siłą, ale też pewnym smutkiem, jakby dźwigał na barkach ciężar przeszłości, z którą nie do końca się pogodził, ukrywając ją za maską opanowania, i pozornego spokoju.

M***** S********* m******** o p*********** s********** b***** r******* c*** s***** s** t*** u****** w j*** r****** w**** b*** p**** r******* w********* z****** z d*********** k**** g* u************* S******* t** g***** p********* k******* p******* z******* s******* i************ a s******** d****** ...