Sawicki Michał

Wszyscy znali Michała Sawickiego jako człowieka, którego istnienie definiowała nienasycona ciekawość, cicha, wnikliwa i niemal namacalna. Nie pociągały go wielkie nagłówki gazet, lecz zapomniane detale, takie jak misterny wzór rdzy na starej furtce, czy cicha melodia wygrywana przez wiatr w pękniętej szybie. Jego spojrzenie zawsze błądziło na uboczu, wyławiając z tła to, co dla innych było niewidoczne. Dla Michała Sawickiego świat był antykwariatem pełnym szeptanych historii, a on jego najwierniejszym słuchaczem.

W****** z**** M****** S********* j*** c********* k****** i******** d********** n********** c********* c***** w******* i n***** n********* N** p******** g* w****** n******* g***** l*** z********* d****** t**** j** m******* w*** r*** n* s***** f****** c** c**** m****** w******** p**** w**** w p*******...