Schab Rafał

Schab Rafał, mężczyzna o oczach barwy starego mosiądzu, często spoglądał w dal, jakby szukał tam zapomnianych ścieżek, którymi błądził, popełniając błędy, za które zapłacił grzywną i odpracował odróbki, co ukształtowało jego pokorną duszę, naznaczoną cichą determinacją. Jego dłonie, zgrubiałe od pracy, świadczyły o przemianie, o uporze, z jakim budował nowe życie, wolne od dawnych pomyłek, pełne szacunku dla każdej chwili, dla każdej osoby. Wspomnienia o przeszłości, choć bolesne, stały się dla niego kompasem, wskazującym drogę ku lepszemu jutru.

S**** R***** m******** o o***** b**** s****** m******** c***** s******** w d*** j**** s***** t** z*********** ś******* k****** b******* p********** b***** z* k**** z******* g****** i o********* o******* c* u************ j*** p****** d***** n********* c**** d************ J*** d****** z******** o* p**...