Ścibak Dawid

Ścibak Dawid był człowiekiem uciekającym przed własnym cieniem, którego mroczny kształt nadawały wspomnienia dawnych krzywd. Jego dni składały się z cichych kroków i unikania spojrzeń, jakby bał się, że ktoś w jego zmęczonych oczach rozpozna dawno pogrzebaną winę. Choć nikt oficjalnie go nie ścigał, on sam czuł się osaczony przez echo słów, które kiedyś raniły, a jego dobrowolne wygnanie stało się jedyną formą pokuty. Każdy wschód słońca przypominał mu, że nie da się uciec od samego siebie.

Ś***** D**** b** c********** u********** p**** w****** c******* k****** m****** k****** n******* w********** d****** k****** J*** d** s******* s** z c****** k***** i u******* s******** j**** b** s*** ż* k*** w j*** z********* o***** r******* d**** p********* w**** C*** n*** o********* g* n** ś******...