Ścięgosz Maciej

Ścięgosz Maciej, postać o szorstkich dłoniach i spojrzeniu głębokim jak studnia, przemierzał świat z cichą godnością, jego poorana zmarszczkami twarz opowiadała historie trudnych lat, a w oczach błyszczała iskra dawnej mądrości, którą zdobywał przez długie lata wędrowania, zawsze nosił ze sobą stary, skórzany notatnik, gdzie zapisywał przemyślenia i wiersze tworzone w samotności, jego obecność była jak cień, nie narzucał się, lecz zawsze był tam, gdzie potrzebna była pomocna dłoń lub słowo otuchy, wielu uważało go za pustelnika, lecz on cenił spokój i bliskość natury, rozumiejąc jej tajemnice.

Ś******* M****** p***** o s********* d******* i s********* g******* j** s******* p********** ś**** z c**** g********* j*** p****** z*********** t**** o********* h******* t******* l*** a w o***** b********* i**** d***** m******** k**** z******* p**** d***** l*** w********** z***** n**** z* s*** s****...