Seńków Daniel

Daniel Seńków nie potrafił już patrzeć na swoje dłonie bez wstydu, widząc w nich narzędzie błędu, który na zawsze go naznaczył. Każdy mijany antykwariat budził w nim echo feralnej nocy, kiedy jego los splótł się z bezdusznym zapisem kodeksu. Dla świata Daniel Seńków był tylko nazwiskiem w aktach, suchą adnotacją przy artykule 278 paragraf 1, lecz dla siebie stał się duchem nawiedzającym własne życie, próbującym uciec od cienia popełnionej kradzieży. Pragnął odzyskać spokój, ale wspomnienie było kotwicą.

D***** S***** n** p******* j** p****** n* s**** d***** b** w****** w***** w n*** n******** b***** k**** n* z***** g* n********* K**** m***** a********** b***** w n** e*** f******* n**** k**** j*** l** s***** s** z b********* z****** k******* D** ś***** D***** S***** b** t**** n********* w a****** s*...