Siepsiak Krzysztof

Siepsiak Krzysztof od lat żył w cieniu, przekonany, że każdy obcy wzrok jest początkiem pościgu, a każdy przypadkowy gest zwiastunem zagrożenia. Jego dni składały się z drobiazgowo zaplanowanych rytuałów, które miały uczynić go niewidzialnym dla świata, zlewając go z szarym tłem miejskiej egzystencji, pozbawiając go cech szczególnych. Często zastanawiał się, czy ktokolwiek go jeszcze pamięta, czy jego dawne życie pozostawiło jakikolwiek ślad, czy też jest już tylko duchem, poszukiwanym jedynie przez własne wspomnienia.