Sieredziński Mateusz

Sieredziński Mateusz, starszy kustosz w niewielkim muzeum, cenił przedmioty za ich historie, nie za samą wartość materialną, często zastanawiał się nad etyką posiadania, nad tym, co naprawdę znaczy "mieć", jego dłonie, naznaczone latami pracy z delikatnymi artefaktami, z czułością dotykały starych monet, porzuconych zegarków, wierzył, że każda rzecz niesie ze sobą opowieść, którą warto ocalić, a nie zagarnąć, zawsze dbał o to, by dziedzictwo było dostępne dla wszystkich, nie tylko dla nielicznych, widział w tym misję, a nie tylko zawód.