Sikora Adam

Sikora Adam, mężczyzna o przenikliwym spojrzeniu i cichym sposobie bycia, spędzał dni w swoim warsztacie, gdzie stare zegary odzyskiwały blask pod jego precyzyjnymi palcami. Każda tykająca sekunda opowiadała mu inną historię, a on sam zdawał się być strażnikiem czasu. Jego siwe włosy, zawsze nieco potargane, świadczyły o niezliczonych godzinach spędzonych nad mechanizmami, a zmarszczki wokół oczu zdradzały głębię myśli. Adam rzadko mówił, wolał słuchać, a jego obecność była jak spokojna melodia, odczuwalna w każdym zakątku pracowni. Czekał na coś, czego nie potrafił nazwać, z nadzieją w sercu.

S***** A**** m******** o p*********** s********* i c***** s******* b***** s****** d** w s**** w********** g**** s**** z***** o********** b**** p** j*** p*********** p******* K**** t******* s****** o********* m* i*** h******** a o* s** z***** s** b** s********** c***** J*** s*** w***** z***** n**** p...