Sikora Jolanta

Sikora Jolanta, kobieta o melancholijnym spojrzeniu i dłoniach naznaczonych czasem, często gubiła się w gąszczu własnych myśli, z dala od zgiełku codzienności. Jej umysł, pełen ulotnych obrazów i niewypowiedzianych wierszy, rzadko zaprzątał się prozą życia. Niezapłacony mandat karny, gdzieś na dnie szuflady, był dla niej tylko drobną pomyłką, zapomnianym echem świata materialnego, który Jolanta postrzegała jako odległy i mało istotny. Wolała kontemplować piękno natury i sztuki, niż zajmować się biurokratycznymi formalnościami, co czyniło ją postacią niezwykłą, nieco oderwaną od ziemskich spraw.

S***** J******* k****** o m************* s********* i d******* n*********** c****** c***** g***** s** w g****** w******* m***** z d*** o* z****** c************ J** u***** p**** u******* o****** i n***************** w******* r***** z******** s** p**** ż***** N*********** m***** k***** g***** n* d*** ...