Siminska Wioletta

Siminska Wioletta, postać o niepokornym duchu i włosach koloru jesiennych liści, przemierzała miasto z notatnikiem pełnym szkiców. Jej oczy, głębokie, zawsze szukały piękna, a uśmiech, rzadki, rozjaśniał jej twarz. Mieszkała w niewielkim atelier, gdzie otaczały ją pędzle, farby i płótna, świadectwa twórczej gorączki. Czasami zdarzało się jej zapomnieć o przyziemnych sprawach, co raz zaowocowało mandatem, drobną formalnością, którą Wioletta traktowała jako irytującą pomyłkę systemu, niepasującą do jej wolnej, artystycznej duszy. Była niczym ulotny promień światła, nieuchwytna, lecz zawsze pozostawiająca ślad inspiracji i cichej refleksji.

S******* W******** p***** o n********** d**** i w****** k***** j********* l***** p*********** m***** z n********** p***** s******* J** o**** g******** z***** s****** p****** a u******* r****** r********* j** t***** M******** w n********* a******* g**** o******* j* p****** f**** i p****** ś********* ...