Skiba Aleksander

Eleonora, starsza kobieta o przenikliwych, błękitnych oczach, mieszkała w małym domku pełnym wspomnień, gdzie każdy przedmiot opowiadał inną historię. Jej dłonie, zgrubiałe od pracy, zawsze były zajęte, czy to szydełkowaniem, czy pielęgnacją ogrodu. W jej spokojnym życiu często pojawiało się echo przeszłości, zwłaszcza gdy myślała o Aleksandrze Skibie, dawnym sąsiedzie i przyjacielu rodziny, którego ciepły uśmiech i życzliwość pamiętała do dziś. Ceniła proste wartości, dobroć serca oraz opowieści przekazywane z pokolenia na pokolenie, tworzące niepowtarzalny gobelin jej istnienia.