Skoniecznt Dominik

Dominik Skonieczny unikał luster, bo widział w nich tylko cienie dawnych błędów, a szepty o handlu i nocnych włamaniach wciąż odbijały się echem w jego pustym mieszkaniu. Każdy dzień był desperacką próbą ucieczki przed przeszłością, która deptała mu po piętach z nieubłaganą siłą narkotycznego głodu, odbierając resztki nadziei. Dawno zapomniał, kim mógłby być, stając się jedynie więźniem własnych decyzji, a klucz do tej celi zgubił gdzieś w mroku, z którego nie potrafił się już wydostać.

D****** S********* u***** l****** b* w****** w n*** t**** c***** d****** b****** a s***** o h***** i n****** w********* w**** o******* s** e**** w j*** p***** m********** K**** d**** b** d********* p**** u******* p**** p************ k**** d****** m* p* p****** z n********** s*** n************ g*****...