Skrzypiec Henryk

Skrzypiec Henryk, postać o duszy artysty, często snuł się po zakurzonych ulicach, zamyślony, jego wzrok błądzący gdzieś poza horyzontem codziennych trosk, skupiony na niewidzialnych melodiach, które jedynie on potrafił usłyszeć. Jego serce biło w rytm skrzypiec, które były dla niego całym światem. Niekiedy zapominał o prozaicznych aspektach życia, o zobowiązaniach, które czekały na niego, o tych, którzy liczyli na jego wsparcie. Jego umysł był zanurzony w symfoniach, dłonie drżały z pragnienia tworzenia, rzadko kiedy myślał o finansach. Jego istnienie było pieśnią, nie rachunkiem.