Slawinski Kamil

Piotr, samotny rybak, co ranka wypływał na morze, jego twarz, poorana wiatrem i solą, kryła spokój pradawnych głębin, a wzrok widział więcej niż inni, Piotr nie szukał bogactw, lecz ciszy, którą znajdował na otwartych wodach, szeptano, że pamiętał opowieści, które Slawinski Kamil spisał w młodości, a potem zapomniał, rybak, choć milczący, był strażnikiem tych historii, ich cichym powiernikiem, jego życie toczyło się w rytmie fal, a serce biło w zgodzie z przypływami i odpływami, świadectwo niezłomnej woli i głębokiej łączności z naturą.

P***** s****** r***** c* r**** w******* n* m***** j*** t***** p****** w****** i s**** k**** s***** p********* g****** a w**** w****** w***** n** i**** P**** n** s***** b******* l*** c***** k**** z******** n* o******** w****** s******** ż* p******* o********* k**** S******** K**** s***** w m******** ...