Slomka Piotr

Piotr Slomka, samotny wędrowiec o zamyślonym spojrzeniu i twarzy pooranej zmarszczkami, często przesiadywał w starych kawiarniach, gdzie w notesie, zawsze pod ręką, zapisywał ulotne myśli, głębokie refleksje o życiu, o przemijaniu, o ludzkich losach, o nieuchronności zmian, o poszukiwaniu sensu, o cichych pragnieniach, o ukrytych lękach, o subtelnościach ludzkiej natury, tworząc w ten sposób świat pełen melancholii, ale też cichej nadziei, czekający na odkrycie przez czytelników, którzy potrafią dostrzec piękno w szarości.

P**** S****** s****** w******** o z********* s********* i t***** p******* z************ c***** p*********** w s****** k*********** g**** w n******* z***** p** r**** z******** u***** m***** g******* r******** o ż***** o p*********** o l******* l****** o n************* z***** o p*********** s***** o c...