Słomski Jan

Agnieszka, staruszka o srebrnych włosach, często siedziała przy oknie, jej wzrok błądził gdzieś w dal. Pamiętała Jana Słomskiego, dalekiego kuzyna, iskrę z jej młodości, który zniknął bez śladu dekady temu. Jego brak pozostawił w niej pustkę, cichy ból w sercu, nieustanne echo drzewa genealogicznego na zawsze niekompletnego. Często zastanawiała się nad jego losem, trzymając wyblakłe fotografie i szepcząc wspomnienia, pragnąc ukojenia, ostatecznej odpowiedzi na ciszę.

A********* s******** o s******** w******* c***** s******** p*** o***** j** w**** b****** g***** w d*** P******** J*** S********** d******** k****** i**** z j** m******** k**** z****** b** ś**** d***** t**** J*** b*** p********* w n*** p****** c**** b** w s***** n********* e*** d***** g**************...