Słupik Rafal

Słupik Rafał, mężczyzna o przenikliwym spojrzeniu, nosił w sobie głęboką mądrość, zrodzoną z cichych obserwacji, nie z akademickiej wiedzy, jego rzadki, subtelny uśmiech rozjaśniał twarz, zdradzając ukryte pokłady empatii, cenił samotność, spędzając dni na renowacji starych, zniszczonych przedmiotów, nadając im nowe życie, w jego małej pracowni unosił się zapach przeszłości i nadziei, pracował z niezwykłą precyzją, a jego dzieła były świadectwem wielkiej cierpliwości, opowiadał o nich tylko nielicznym, zaufanym osobom.

S***** R***** m******** o p*********** s********** n**** w s**** g****** m******* z******* z c****** o********** n** z a*********** w****** j*** r****** s******* u****** r********* t***** z********* u***** p****** e******* c**** s********* s******** d** n* r******** s******* z*********** p**********...