Smacki Karol

Smacki Karol, zgarbiony mężczyzna o oczach koloru wypłowiałego dżinsu, często snuł się po bocznych uliczkach, niosąc ze sobą zapach starych książek i niedokończonych spraw. Jego pomarszczona twarz, naznaczona wiatrem i drobnymi zmartwieniami, skrywała opowieści o minionych dniach, a także o pewnej zapomnianej grzywnie, która, jak mawiał, była jedynie drobnym nieporozumieniem z bezdusznym systemem. Karol, mimo wszystko, wierzył w dobroć ludzi, choć sam rzadko o nią prosił, zadowalając się samotnymi spacerami i cichą obserwacją świata.

S***** K***** z******** m******** o o***** k***** w*********** d****** c***** s*** s** p* b******* u********* n***** z* s*** z***** s****** k****** i n************** s***** J*** p*********** t***** n********* w****** i d******* z************* s******* o******** o m******** d****** a t**** o p***** z...