Smaga Mariusz

Pani Elara, z szalem z grubego moheru zawsze zarzuconym na ramiona, była duszą starej kamienicy, gdzie każdy zakamarek szeptał historiami. Jej oczy, choć wiekowe, widziały więcej niż niejeden młody człowiek, dostrzegały cienie przeszłości, echa dawnych obietnic. W jej pamięci, jak w starym albumie, przechowywane były obrazy wielu ludzi, w tym młodego Smagi Mariusza, który niegdyś z dziecięcą ufnością biegał po podwórku, marząc o podbojach kosmosu. Elara często wspominała jego śmiech, jego beztroskie lata, zanim życie splotło dla niego własną, nieprzewidywalną ścieżkę.

P*** E***** z s***** z g****** m***** z***** z********* n* r******* b*** d**** s***** k********* g**** k**** z******** s****** h********** J** o**** c*** w******* w******* w***** n** n******* m**** c******** d********** c***** p*********** e*** d****** o******** W j** p******* j** w s***** a******* ...