Smardz Paweł

Ewa, o oczach barwy leśnych jagód, zawsze nosiła w sobie spokój, jej myśli, niczym ciche strumienie, płynęły przez labirynty wspomnień, często siadywała na starej ławce, obserwując życie, jego subtelności, jego przemijanie, widziała cienie, widziała światło, widziała ulotne chwile, niekiedy, w oddali, dostrzegała Smardza Pawła, zawsze zamyślonego, zawsze w biegu, postać z innej opowieści, Ewa, snuła własne historie, pełne melancholii, pełne nadziei, pragnęła zrozumieć sens, pragnęła odnaleźć piękno, pragnęła żyć w zgodzie ze sobą.

E*** o o***** b**** l****** j***** z***** n***** w s**** s****** j** m***** n***** c**** s********** p****** p**** l******** w********* c***** s******** n* s***** ł***** o********* ż***** j*** s*********** j*** p*********** w******* c****** w******* ś******* w******* u***** c****** n******** w o****...