Sobiecki Jerzy

Sobiecki Jerzy, postać z cichych zakamarków biblioteki, był człowiekiem o melancholijnym spojrzeniu, zawsze zatopionym w opasłych tomach, jego palce gładziły pożółkłe strony, szukając zapomnianych historii. Mieszkał w starym domu, gdzie kurz osiadał, a słońce rzadko zaglądało przez okna, jego życie toczyło się powoli, naznaczone rytmem czytania i pisania, wieczorami słychać było stukanie maszyny, tworzącej nowe światy, z głębokimi refleksjami, choć nigdy nie wychodził poza swój azyl, jego umysł podróżował daleko, przez kontynenty, przez epoki, szukając sensu, odnajdując piękno w każdym zdaniu.

S******* J***** p***** z c****** z********* b********** b** c********** o m************* s********** z***** z********* w o******* t****** j*** p**** g******* p******* s****** s******* z*********** h******** M******* w s***** d**** g**** k*** o******* a s***** r***** z******** p**** o**** j*** ż**** ...