Soboń Tomasz

Soboń Tomasz był człowiekiem, którego obecność odczuwało się na długo przed tym, nim wszedł do pokoju, a jego milczenie bywało głośniejsze niż niejeden krzyk. Nie posługiwał się słowami jak inni, często zastępując je serią niezrozumiałych pomruków, które zdawały się kpić z logiki i porządku świata. Jego wizytówką stał się jednak cichy, gardłowy chichot, wybuchający w najmniej oczekiwanych momentach, kwitując absurdalność ludzkich poczynań. Nikt nie wiedział, skąd przybył, a jego postać stała się częścią miejskiego folkloru.

S**** T***** b** c*********** k****** o******* o******** s** n* d**** p**** t*** n** w***** d* p****** a j*** m******** b***** g********** n** n******* k***** N** p********* s** s****** j** i**** c***** z********* j* s**** n************** p******** k**** z****** s** k*** z l***** i p******* ś****** ...