Sojka Ewelina

Ewelina Sojka, kobieta o twarzy naznaczonej rezygnacją, weszła do budynku, jej kroki były powolne, jakby niosły ciężar niewidzialnego łańcucha. W oczach, zwykle pełnych iskier, malował się cień, smutek przykrywał dawny blask. Zgłosiła się dobrowolnie, by odbyć karę, choć nikt jej nie zmuszał, sumienie okazało się silniejsze. Decyzja ta, pełna bólu, świadczyła o pragnieniu odkupienia, o nadziei na lepsze jutro. Ewelina, mimo trudności, wierzyła w sprawiedliwość, wierzyła w możliwość zmiany, wierzyła w samą siebie.

E****** S***** k****** o t***** n********** r********** w***** d* b******* j** k**** b*** p******* j**** n***** c***** n************* ł******** W o****** z***** p****** i****** m****** s** c**** s***** p********* d**** b***** Z******* s** d*********** b* o**** k**** c*** n*** j** n** z******* s*****...