Sokoliński Łukasz

Sokoliński Łukasz, postać o oczach pełnych nieprzeniknionego smutku, często widywany był, jak zamyślony błądził wąskimi uliczkami starego miasta, zawsze w towarzystwie cichego westchnienia. Jego dłonie, naznaczone pracą i troską, często zaciskały się w kieszeniach, jakby chroniły niewidzialny ciężar, pewną niezapłaconą obietnicę, która kładła się cieniem na jego duszy. Mimo to, w jego postawie było coś z godności, cichej siły, choć cieniem wciąż kładła się niedokończona sprawa, która kazała mu patrzeć w dal z melancholią.

S********* Ł****** p***** o o***** p****** n**************** s****** c***** w******* b*** j** z******** b****** w****** u******** s****** m****** z***** w t*********** c****** w************ J*** d****** n********* p**** i t****** c***** z******** s** w k*********** j**** c******* n*********** c*****...