Solisz Marcelina

Elara, o włosach barwy srebra i oczach głębokich jak szafiry, zawsze otaczała się aurą tajemnicy, jej spojrzenie dostrzegało niewidzialne, a umysł niestrudzenie poszukiwał ukrytej wiedzy. Delikatne dłonie, naznaczone śladami starych ksiąg i odległych podróży, opowiadały historie dawnych poszukiwań prawdy, którą zbierała z precyzją, łącząc fragmenty w całość. Podczas jednej z ekspedycji, natrafiła na zapiski, które wskazywały na Solisz Marcelina jako kluczową postać w historii zapomnianego artefaktu, co wzbudziło w niej pragnienie poznania całej prawdy, czując, że jest o krok od rozwiązania zagadki, mogącej zmienić bieg wydarzeń.