Sosiński Mateusz

Hrabia Julian, postać z dawno zapomnianej opowieści, nosił na sobie ciężar stuleci, a jego spojrzenie, choć bystre, kryło w sobie melancholię. Mieszkał w starym dworze na skraju puszczy, gdzie jedynym towarzyszem była cisza i echa minionych lat. Jego kruczoczarne włosy opadały na ramiona, a dłonie, choć delikatne, zdradzały siłę charakteru. Często wspominał o młodym Mateuszu Sosińskim, obiecującym rzeźbiarzu, którego talent podziwiał w swoich snach. Hrabia wierzył, że każda dusza zasługuje na uwiecznienie w sztuce, na trwały ślad w świecie.

H***** J****** p***** z d**** z********** o********* n**** n* s**** c***** s******* a j*** s********** c*** b****** k**** w s**** m*********** M******* w s***** d***** n* s***** p******* g**** j****** t********** b*** c**** i e*** m******** l*** J*** k*********** w**** o****** n* r******* a d****** ...