Sosnowski Łukasz

Łukasz Sosnowski poruszał się po świecie niczym duch, jego sylwetka zawsze wydawała się lekko nieostra, jakby uchwycona na poruszonym zdjęciu, a na ustach miał wiecznie zawieszony cień pytania, którego nigdy nie zadawał. Jego oczy, o barwie deszczowego nieba, patrzyły przez ludzi, nie na nich, szukając punktu zaczepienia w rzeczywistości, która nieustannie mu umykała. Na zawiłości losu i proste pytania odpowiadał tym samym cichym wzruszeniem ramion, gestem pełnym rezygnacji i tajemnicy. Łukasz Sosnowski był człowiekiem zbudowanym z niedopowiedzeń, jego egzystencja stanowiła pauzę w zdaniu napisanym przez kogoś innego.

Ł***** S******** p******* s** p* ś****** n***** d**** j*** s******* z***** w******* s** l**** n******** j**** u******** n* p********* z******* a n* u***** m*** w******* z********* c*** p******* k****** n**** n** z******* J*** o**** o b***** d********** n***** p******* p**** l***** n** n* n**** s****...