Sroczyński Tomasz

Sroczyński Tomasz, mężczyzna o zmęczonych oczach, pod płaszczem codzienności ukrywał ciężar długu, oplatającego jego życie niczym niewidzialne kajdany, każda decyzja, każdy krok, był naznaczony widmem zadłużenia, które zżerało spokój, zabierało sen, ostatnie wymuszenie sprawiło, że poczuł się jak w pułapce, bez nadziei na ucieczkę, jego dni upływały pod presją, a dusza, choć zmęczona, wciąż szukała iskierki wolności, ukojenia, oddechu, w labiryncie zobowiązań, utracił barwy, radość, stał się cieniem, lecz w głębi, tlęła się iskra, nadzieja, na lepsze jutro.

S********* T****** m******** o z********* o****** p** p******** c*********** u****** c***** d***** o*********** j*** ż**** n***** n*********** k******* k**** d******* k**** k**** b** n********* w***** z********** k**** z****** s****** z******** s*** o******* w********* s******** ż* p***** s** j** w ...