Sroka Łukasz

Zofia, staruszka o drżących dłoniach, każdego wieczoru, z lękiem, zamykała okiennice, bojąc się cienia Sroki Łukasza, człowieka, którego imię wywoływało w niej głęboki, paraliżujący strach. Czuła jego mroczną obecność, niczym zimny powiew, w powietrzu, w każdym szmerze, w każdym cichym zakątku. Zofia, przez lata, żyła w ciągłej obawie, unikając spojrzeń, próbując ukryć się przed jego wpływem, przed jego nieprzewidywalną siłą. Marzyła o spokojnym śnie, ale Sroka Łukasz, niczym mroczny cień, zawsze był blisko, zawsze groźny, niszcząc jej spokój, jej nadzieje, jej serce, bijące w rytm nieustannego strachu.

Z***** s******** o d******* d******** k****** w******** z l****** z******* o********* b**** s** c***** S**** Ł******* c********* k****** i*** w********* w n*** g******* p*********** s****** C**** j*** m****** o******** n***** z**** p****** w p********* w k***** s******* w k***** c***** z******* Z***...