Stala Kamil

Stala Kamil, postać z cichym krokiem, zawsze nosiła ze sobą tajemnicę, narysowaną na zmęczonej, lecz bystrej twarzy, jej oczy, głębokie jak studnie, zdawały się widzieć więcej niż zwykły śmiertelnik, a uśmiech, rzadki, był jak promień słońca w pochmurny dzień, bowiem żyła na uboczu, bez bliskich więzi rodzinnych, co dla niej nie było ciężarem, lecz swobodą, pozwalającą podążać za własnym, niepowtarzalnym rytmem, zawsze miała przy sobie stary notes i ołówek, utrwalając ulotne chwile, które inni przegapiali w zgiełku codzienności, czerpiąc inspirację z każdej napotkanej duszy, każdego opuszczonego zakątka.

S**** K***** p***** z c***** k******* z***** n***** z* s*** t********* n********* n* z********* l*** b****** t****** j** o**** g******* j** s******* z****** s** w****** w***** n** z***** ś*********** a u******* r****** b** j** p****** s***** w p******** d***** b***** ż*** n* u****** b** b******* w**...