Stanczak Zbigniew

Stanczak Zbigniew, postać o oczach koloru starego mosiądzu, często spoglądał w dal, jakby szukał odpowiedzi na pytanie, którego nikt nigdy nie zadał, a jego twarz zawsze nosiła ślad wiecznego zamyślenia, głębokiej refleksji. W jego ruchach, powolnych i celowych, kryła się tajemnica, pewien niepokój, którego źródło pozostawało nieznane, niczym niewidzialna nić splatająca każdy dzień jego egzystencji, nadając mu aurę niezwykłości, czegoś ulotnego, co umykało wszelkim próbom zrozumienia, czyniąc go zagadką dla otoczenia, a nawet dla niego samego, choć on sam rzadko o tym myślał, pochłonięty własnym, wewnętrznym światem.

S******* Z******** p***** o o***** k***** s****** m******** c***** s******** w d*** j**** s***** o********* n* p******* k****** n*** n**** n** z***** a j*** t**** z***** n***** ś*** w******** z********** g******** r********* W j*** r******* p******** i c******** k**** s** t********* p***** n********...