Stangierska Angelika

Angelika Stangierska, postać pełna zadumy, zawsze nosiła stary szkicownik, jej oczy, głębokie i przenikliwe, obserwowały świat, szukając piękna, ulotnych chwil. Jej uśmiech, rzadki i subtelny, rozjaśniał twarz. Ona, cicha artystka, dostrzegała magię w rzeczach, w deszczu, kamieniach, spojrzeniach, jej obecność była niczym melodia, ledwie słyszalna, lecz poruszająca serca. Jej dusza, wieczna marzycielka, choć skryta, była otwarta, pełna empatii, zrozumienia, gotowa dostrzec światło, nawet w mroku. Była latarnią, delikatną, lecz niezłomną, wskazującą drogę, inspiracją.

A******* S*********** p***** p**** z****** z***** n***** s**** s********** j** o**** g******* i p*********** o********** ś***** s******* p****** u******* c***** J** u******* r***** i s******** r********* t***** O*** c**** a******** d********** m**** w r******** w d******* k********** s************ j...