Staniec Eryk

Eryk Staniec był człowiekiem, o którym szeptano po zmroku, postacią z pożółkłych afiszy rozwieszanych na dworcach, których nikt już nie czytał. Jego twarz, znana tylko z niewyraźnych fotografii, zdawała się zmieniać z każdym kolejnym opowiadaniem, oczy nabierały głębszego cienia, a blizna na policzku stawała się mitycznym znakiem zdrady. Teraz poruszał się bezszelestnie przez zatłoczone ulice, zgarbiona sylwetka w zbyt dużym płaszczu, będąc jedynie echem własnej, mrocznej legendy.

E*** S****** b** c*********** o k***** s******* p* z****** p******* z p********* a***** r************ n* d******** k****** n*** j** n** c****** J*** t***** z**** t**** z n*********** f********** z****** s** z******* z k***** k******* o************ o*** n******** g******** c****** a b***** n* p******...